آنها که زنده ماندند…

01_resize







هیرو اُنودا
، پس از پایان جنگ جهانی دوم، به مدت سی سال در جنگل‌های فیلیپین، تک و تنها به سر برد و پست نظامی خویش را ترک نکرد زیرا دستوری در این مورد به وی داده نشده بود. هنگامی که سر‌انجام او را یافتند، لباس‌ها بر تنش فرسوده شده و از لیفه‌های نارگیل، برای خود پوششی درست کرده بود.
line1Big02

پون لیم
، 133 روز را در اقیانوس اطلس به سر برد… تنها، روی کلکی سرگردان بر پهنۀ دریا. کشتی تجاری انگلیسی که لیم در آن کار می‌کرد، در سال 1942 توسط نیروهای آلمانی هدف قرار گرفت و غرق شد. لیم موفق شد بعد از دو ساعت شنا در دریا، خود را به یک قایق نجات برساند. او روزها با غذا و آب ناچیزی روی قایق سر کرد، سعی کرد آب باران جمع کند، و توانست یک قلاب ماهیگیری درست کند. زمانی که توفان بر قایق او تاخت، او منابع غذایی خود را از دست داد اما با شکار یک پرنده و نوشیدن خون آن، خود را زنده نگه‌داشت. لیم نمی‌توانست بخوبی شنا کند، پس خود را با ریسمانی به قایق بسته بود. او سعی کرد با باقیماندۀ پرنده‌ای که شکار کرده بود، کوسه‌های کوچک اطراف خود را صید کند و موفق هم شد. او با خوردن خون و گوشت کوسۀ کوچکی که در یک نبرد تن به تن شکار کرد، خود را زنده نگه‌داشت. بارها کشتی‌هایی از کنار قایق گذشتند بدون آن که متوجه او شوند. سرانجام پس از 133 روز جدال با مرگ، لیم سرانجام توسط ماهیگیران در سواحل برزیل، نجات داده شد.
line1Big

در سال 1982، استیون کالاهان 76 روز را روی یک قایق نجات کوچک در اقیانوس اطلس سر کرد، با غذا و آبی اندک. کالاهان که در دانشگاه فلسفه خوانده بود و بصورت تجربی قایق می‌ساخت، تصمیم گرفت با کشتی کوچک خودساخته‌اش، ناپلئونِ تنها، سفری دریایی را از رُد آیلند آغاز کند. او از اقیانوس اطلس بسوی سواحل اروپا براه افتاد و خود را به جزایر قناری رساند. اما کشتی او در یک شب توفانی در برخورد با یک وال، آسیب دید و او مجبور شد بر یک قایق نجات سوار شود. او سرانجام در جزایر باهاما نجات داده شد.
03_resize
line1Big
آرون رالستون در درۀ بلو جان در ایالت یوتا مشغول کوهنوردی بود که بازویش در شکاف سنگی گیر افتاد. پس از تمام شدن ذخایر آب و غدایش، او به نوشیدن ادرار خود پرداخت. سپس تصمیم گرفت بخش‌هایی از گوشت دستش را پاره کند و استخوان ساعد خود را بشکند تا بتواند از مرگ رهایی یابد. پنج روز گذشت تا سرانجام او با یک چاقوی جیبی، بازوی خودش را قطع کرد و از مخمصه نجات یافت!
04
line1Big
در سال 1972، هواپیمای ارتش اروگوئه که حامل اعضای تیم فوتبال این کشور بود، در کوه‌های آند سقوط کرد. از 45 سرنشین هواپیما، تنها 15 نفر پس از 72 روز نجات پیدا کردند، آنهم به لطف خوردن گوشت دوستان مرده‌شان.
05
line1Big
97s/30/huty/7694/15در سال 1914، ارنست شَکلتون، ماجراجو و مکتشف ایرلندی، کشتی خود در قطب شمال را ترک کرد و  به مدت 16 روز بر دریایی از یخ به سر برد.
line1Big
07داگلاس موسن، زمین‌شناس، قطب‌نورد و ماجراجوی استرالیایی، در سال 1912 پس از مرگ همراهانش، 30 روز را به تنهایی در قطب جنوب سر کرد و پس از پیمودن 160 کیلومتر،  گروه نجات او را یافت.
line1Big
در سال 1808، جان کالتر توسط سرخپوستان قبیلۀ بلک فیت دستگیر شد. آنها او را برهنه کردند و در صحرا رها ساختند تا مانند یک طعمه، به تعقیب و شکارش بپردازند. اما او موفق شد از دست شکارچیان ماهر قبیله، جانِ سالم بدر ببرد.
08
line1Big
لئونید روگوژوف، پزشکی که در ایستگاه قطب جنوب روسیه انجام وظیفه می‌کرد، مجبور شد روی خود عمل جراحی آپاندیس انجام دهد: چون به سادگی، هیچ پزشک دیگری در گروه وجود نداشت!
09
line1Big
10اسلاومیر راویچ، یک افسر ارتش لهستان، در سال 1940 از زندان گولاگ در سیبری فرار کرد، حدود 6500 کیلومتر را پای پیاده از دشت‌های یخ‌زده و صحرای تفتیدۀ گوبی عبور کرد و کوه‌های هیمالیا را درنوردید، تا خودش را به هندوستان تحت حاکمیت انگلیس رساند.
line1Big
در سال 1823 بود که هیو گِلَس، شکارچی پوستِ  آمریکایی، مورد حملۀ خرسی قرار گرفت و به سختی زخمی شد. همراهان وی، او را مرده پنداشتند و رهایش کردند. او با بدنی پاره‌پاره و نیمه‌جان، شش ماه تمام، 160 کیلومتر خود را روی زمین کشید تا توانست نجات یابد.
11
line1Big
جو سیمپسون، هنگامی که مشغول پایین آمدن از کوهستان سیولا گرانده در رشته‌کوه‌های آند بود، سقوط کرد. او با پای شکسته، سه روز میان یخچالهای طبیعی خزید، تا به کمپ اصلی و نزد دوستانش رسید.
12
line1Big
13در سال 1971 میلادی، جولین کوپکه، نوجوانی بیش نبود که هواپیمایی که بر آن سوار بود، در پرو سقوط کرد و دخترک همراه صندلی جدا شدۀ خود از ارتفاع 3 کیلومتری بر زمین فرود امد. جولیان تنها بازماندۀ این حادثه بود و پیش از آنکه نجات یابد، نه روز در جنگل‌های بارانی بکر پرو، در میان آب‌های رودخانه، با بدنی کرم گذاشته و مجروح، سرگردان بود.
line1Big
14 در سال 1981، یوسی گینزبرگ در جریان یک ماجراجویی برای یافتن قبیله‌ای گمشده در جنگل‌های آمازون، با همراهانش اختلاف پیدا کرد و همراه یکی از دوستانش از گروه جدا شد. پس از آنکه قایق آنها از یک آبشار سقوط کرد، یوسی به زحمت خود را به ساحل رودخانه رسانید. او از حملۀ یک جگوار گرسنه و هجوم حشرات جنگلی جان سالم بدر برد. او سه هفته در جنگل با مرگ دست و پنجه نرم کرد تا سرانجام توسط گروه نجاتی که دوستش تشکیل داده بود، نجات داده شد.
line1Big
یان بالسرود، یک کماندوی ارتش  نروژ بود که در سال 1943 به اسارت نیروهای نازی در نروژ درآمد، اما توانست بگریزد. او سپس از یک بهمن مهیب جان سالم بدر برد، انگشتانش را سرما زد و چشمانش از نور برف کور شد. اما سرانجام از کوه‌ها و جلگه‌های نروژ گذشت تا خود را نجات داد.
15
line1Big
بَک وترز همراه 8 نفر دیگر، در صعودی به اورست در سال 1996، گرفتار هوای بد شدند. ویترز پس از مرگ همگی دوستانش، 18 ساعت را در سرمای کشنده و بادهای دیوانه‌وار اورست سر کرد، تا توانست خود را به کمپ اصلی برساند. با انجام ده عمل جراحی و پس از از دست دادن هر دو دستش، وی از مرگ نجات یافت.
16
line1Big
دانر پارتی (گروهی از مهاجران اولیۀ آمریکا) در سال 1846 در زمستان سخت سیرا نوادا، در نزدیکی یک دریاچه گرفتار شدند. تنها 48 تن از 87 مهاجر زنده ماندند، به لطفِ تغذیه از گوشت همراهانشان.
17

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: