ونوسی‌های بی‌رحم

شه‌بانو وو
01_resize
این زن بی‌رحم، روانی و منحرف جنسی، از سال 690 تا 705 میلادی، فرمانروا و شه‌بانوی قدرت‌مندِ امپراتوری چین بود. او علاقه‌ی بسیاری به شکنجه‌های وحشیانه، اعدام و ”خودکشی‌های داوطلبانه“ داشت که در طول زمامداری‌اش، کشور چین را در وحشت و هرج و مرج فرو برد. او تمامی رقبای خویش را کشت یا تبعید کرد، از جمله شه‌بانوی پیش از خود، ”وانگ“ را. او حتی خواهر‌زاده‌ها و برادر‌زاده‌های خویش را قتل عام کرد و حتی از دختر تازه متولد شده‌ی خود نیز نگذشت و او را کشت. پسرانش را تبعید کرد و حتی یکی از ایشان را را وادار به خود‌کشی نمود. شه‌بانو وو، هزاران نفر از اتباع چین را مسموم کرد، به دار کشید، خفه کرد، تکه‌تکه کرد، سوزاند و زنده در آب جوش انداخت. در طول حکومت وی، بسیاری از مردم دست، پا، گوش و بینی خود را از دست دادند تا سرانجام، وی در سن 81 سالگی در گذشت.

الیزابت باتوری
02_resize
این کنتس مجاری، یکی از مخوف‌ترین قاتلین زنجیره‌ای در تاریخ اروپا محسوب می‌شود. دختران نو‌رسِ جوانی که برای کار در قصر وی استخدام می‌شدند، دیگر دیده نمی‌شدند. این شایعه سبب شد تا پادشاه ماتیاس دوم دستور جستجوی قصر الیزابت را بدهد و ماموران در آنجا با دختران به بند کشیده شده، کشته شده یا درحال مرگ روبرو شدند. آنها کتک خورده، سوزانده شده، دستانشان قطع شده و سوزن به بدن‌هایشان فرو شده بود. گوشت صورت یا آلت تناسلی برخی از ایشان کنده شده بود. این کنتس محترم، به خاطر مقام اجتماعی‌اش محاکمه نشد اما تا آخر عمر در اتاقی کوچک محبوس شد. شایعاتی بر سر زبان‌ها بود که وی به خاطر ترس از پیری، در خون دختران جوان حمام می‌کرده تا جوان و شاداب بماند، عملی که انجام آن ثابت نشده است. تعداد قربانیان بی‌گناه و جوان این زن مخوف را، تا صد‌ها نفر بر‌آورد می‌کنند.

کاترین نایت
03_resize
نخستین زنی که به حبس ابد بدون امکان بخشش در استرالیا محکوم شد، این زن تند‌خو و خشن بود. او که سابقه‌ی خشونت‌های متعدد داشت، از جمله خرد کردن دندان‌های همسر سابقش در دهان وی و بریدن گلوی توله‌سگ همسر دیگرش در جلوی چشمانش، بر سر شکایت دوست پسرش جان پرایس با وی درگیر شد. او را با چاقوی قصابی و وارد آوردن 37 ضربه به تمام نقاط حساس بدنش کشت. سپس او را پوست کند و پوست او را چون پالتویی به در‌گاه سالن پذیرایی خانه‌اش آویزان کرد. سر وی را برید و از آن سوپ درست کرد، باسن وی را کنده و پخت، و سپس این ”غذای نذری“، با تزئینات آبِ گوشت و سبزی‌جات و همراه یاد‌داشتی کینه‌توزانه، به آدرس بچه‌های وی فرستاده شد.

ایرما گریزه
04_resize
یا ”کفتار آشوویتس“، یکی از نگهبانان زن در اردوگاه‌های آشویتس، برگن‌-‌بِلسِن و راونسبروک بود. او پس از نشان دادن شایستگی‌های بسیار، در سال 1940 میلادی به آشوویتس منتقل شد و آنجا به مقام سرپرست ارشد نگهبانان زن منصوب شد و تا پایان سال، مدارج ترقی را طی کرد تا به مقام نیابت فرماندهی اردوگاه زنان رسید. او در این مقام، شدیدا در کار خویش تبحر داشت: سگ‌های گرسنه‌ی خود را به جان زنان زندانی می‌انداخت، به ایشان تجاوز می‌کرد، آن‌ها را هدف تیر‌اندازی‌های تمرینی خود قرار می‌داد، با شلاق بافته شده‌ای ایشان را کتک می‌زد، و زندانیان را برای اتاق‌های گاز انتخاب می‌نمود. او همواره چکمه‌هایی سنگین می‌پوشید و تپانچه به دست می‌گرفت تا در موقع لزوم، از هر دو استفاده کند. او به سال 1945 به جرم جنایت بر ضد بشریت محکوم و اعدام شد. او یکی از جوان‌ترین زنانی بود که به این دلیل در قرن بیستم اعدام شده است.

مری ان کاتِن
06b_resize
او در سن بیست سالگی ازدواج کرد و در پلیموث بریتانیا تشکیل خانه و زندگی داد. صاحب 5 فرزند شد که 4 تای آن‌ها از تب و شکم‌درد درگذشتند. خانواده سپس از آنجا نقل مکان کرد اما گویا فاجعه قصد نداشت دست از سر ایشان بر‌دارد. آن‌ها صاحب سه فرزند دیگر شدند که هر سه از بیماری‌های مشابه درگذشتند. همسر مری ان، ویلیام نیز بر اثر اختلال روده‌ای، بزودی به کودکان از دست رفته‌اش پیوست. مری ان چندی بعد دوباره ازدواج کرد اما همسر دوم وی نیز به شکلی مرموز درگذشت. اینجا بود که روزنامه‌ها به موضوع علاقمند شدند و تحقیقات نشان داد که این زن سه همسر، یک معشوق، یک دوست، مادر خویش و حدود دوازده کودک خود را به همین طریق از دست داده است. مری کاتن به دلیل مسموم کردن همه‌ی این افراد با سم آرسنیک دستگیر و به اعدام محکوم شد. او در سال 1873 به دار آویخته شد.

ایلزه کوخ
05b_resize
”جادوگر بوخنوالت“ یا ”قصاب بوخنوالت“، همسر فرمانده‌ی اردوگاه کار اجباری بوخنوالت بین سال‌های 1937تا 1941 میلادی و ماژدانک بین سال‌های 1941 تا 1943 میلادی بود. او یکی از اولین مقامات نازی بود که توسط نیروهای آمریکایی محاکمه شد و در جریان محاکمه‌ی وی، پرده از جنایات سادیستیک وی بر روی زندانیان برداشته شد. او سرمست از قدرت بی‌حدِ همسرش، رو به خشونت و عیاشی آورد. او قسمت‌های خالکوبی شده‌ی اجساد قربانیان را کنده وبه یادگار نزد خود نگاه می‌داشت. پس از آن‌که در سال 1940 وی 250 هزار قطعه پوست از مجموعه‌ی خویش را به نمایش گذاشت، به مقام سرپرست ارشد نگهبانان زن اردوگاه بوخنوالت منصوب شد. او به سال 1967 خود را در سلولش حلق‌آویز کرد.

بل گانِس
07
یکی از مشهورترین قاتلان زنجیره‌ای تاریخ آمریکا، این زن تنومند با اصلیت نروژی بود. او نه تنها هر دو همسر و کودکان خویش را به قتل رساند، بلکه معشوق‌ها و خواستگاران و دو دختر خود را نیز به قتل رساند. انگیزه‌ی این قتل‌ها ساده و سر‌راست بود: پول. بیمه‌ی عمر همسرانش و اموالی که از معشوق‌های خود سرقت می‌کرد و دستمایه‌ی گذران زندگی وی بود. تعداد قربانیان وی را از بیست تا صد نفر تخمین می‌زنند.

بِوِرلی الیت
08
او که به ”فرشته‌ی مرگ“ نیز شهرت داشت، یکی از معروف‌ترین قاتلان زنجیره‌ای بریتانیا است. او که پرستار کودکان بود، مسئول قتل چهار کودک و آسیب رساندن به تعدادی کودک دیگر که تحت مراقبت وی بودند، شناخته شد. این جنایات در یک دوره‌ی 59 روزه در سال 1991 میلادی انجام شدند. او قربانیان خویش را با تزریق انسولین یا آمپول هوا به قتل می‌رساند؛ گرچه هنوز روش همگی قتل‌ها معلوم نشده است. او به حبس ابد محکوم شد و اکنون در یک بیمارستان روانی تحت مراقبت قرار دارد.

مایرا هیندلی
09
او به همراه یان برَدلی، در اواسط دهه‌ی شصت میلادی به ربودن، تجاوز و کشتن کودکان و نوجوانان می‌پرداختند. قربانیان آن‌ها بین ده تا 17 سال سن داشتند. کلیدی که در آپارتمان وی پیدا شد، متعلق به کمدی در ایستگاه مرکزی منچستر بود که پلیس در آن، شواهد تجاوز و قتل کودکان و نوجوانان را یافت. مایرا پس از دستگیری و در جریان محاکمه، رفتاری متکبرانه، بی‌اعتنا و گستاخانه داشت و هیچ‌گاه از اعمال خود اظهار پشیمانی نکرد. او که از سوی مطبوعات بریتانیا خبیث‌ترین زن بریتانیا لقب گرفته بود، به حبس ابد محکوم شد و در سن 60 سالگی در‌گذشت.

شه‌بانو مری اول
10_resize
او که نزد مردم به ”مری خون‌خوار“ هم مشهور است، تنها فرزند هنری هشتم و کاترین بود که به مدت پنج سال بر انگلستان و ایرلند فرمانروایی کرد. او پس از مرگ برادرش، ادوارد ششم، به لندن لشگر‌کشی کرد و شه‌بانوی جدید ”جین گری“ِ 16 ساله را به همراه همسرش در برج لندن گردن زد و خود به جای وی نشست. مری اول، آیین کاتولیک را مذهب رسمی انگلستان قرار داد و حدود سیصد پروتستان را گردن زده یا زنده‌زنده سوزاند. پس از مرگ وی، الیزابت اول بار دیگر آیین پروتستان را در بریتانیا برقرار کرد.

√ از همین دست بخوانید:
زنانی که خواستند…
هر تصویر، داستانی می‌گوید…
داستان‌هایی از پادشاهان اساطیری
آزمایش‌های شریرانۀ آدمی

 

Advertisements

3 پاسخ به “ونوسی‌های بی‌رحم

  1. شهاب 15/01/2015 در 5:45 ب.ظ.

    بیگ‌لاگ جان سلام،
    فکر می‌کنم بهترین مجازات برای هر مردی این می‌بود که با این زنان برایش یک حرمسرای شخصی تشکیل می‌دادند و مجبور می‌شد هر شب را با یکی بگذراند! البته بجز میرور، چون شهامت و قدرت او زیاد است و احتمالا حاضر بود هر شب را در میان جمع آنان بگذراند!

    دوست‌داشته‌شده توسط 1 نفر

    • BigLog 15/01/2015 در 5:54 ب.ظ.

      سلام به روی ماهتان… درود بی پایان من بر شما. راستش باید یک فکری به حال «روز»های مرد مجرم هم بکنیم! اینجوری مجازات نصفه نیمه می ماند! 🙂

      دوست داشتن

      • شهاب 15/01/2015 در 6:10 ب.ظ.

        روزها طبعا به مرهم‌گذاری بر جراحات وارده یا بقول فرنگی‌ها «لیسیدن زخم‌ها» اختصاص می‌داشت!

        دوست‌داشته‌شده توسط 1 نفر

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: