بایگانی برچسب‌ها: آمریکا

می‌خواهم زنده بمانم!

 پادشاهِ جنگل

”هرمن پِری“، در طول جنگ جهانی دوم یکی از اعضای گردانِ کار ارتش امریکا در برمه بود: گردانی که کار ایشان، ساختن جاده در بدترین شرایط ممکن بود. این گردان، که تنها از سیاه‌پوستان تشکیل شده بود، باید با بیماری، باران‌های موسمی، زالو‌ها و حملۀ ببرهای آدم‌خوار دست و پنجه نرم می‌کرد تا جادۀ بیهوده‌ای را درست کند که ارتش امریکا به چین قول آن را داده بود. جاده‌ای که در هر مایل، دو کشته بر جای گذاشت و عملا بدون استفاده ماند.
زمانی که ”هرمن“ از شرایط طاقت‌فرسا جان به لب شد، با یکی از افسران سفیدپوست درگیر شد. او سه ماه تمام در یک محفظۀ فلزی که جعبۀ ”عرق‌ریزان“ نامیده می‌شد، در گرمای آفتاب جهنمی حبس شد. وقتی آزاد شد، یکی از افسران خود را کشت و به جنگل گریخت. وی شرایط سخت جنگل را از سر گذراند و توسط یک قبیله‌ی بومی که شکارچیان انسان نام داشتند، پذیرفته شد و با دختر رئیس قبیله ازدواج کرد. او تبدیل به شکارچی ماهری شد و به کِشتِ خشخاش پرداخت.
افسانۀ ”هرمن پِری“ در میان سربازان آمریکایی دهان به دهان گشت و به وی لقب پادشاه جنگل دادند. به همین دلیل دستور کشتن وی از بالا صادر شد. سربازان با حمله به روستای شکارچیان انسان، وی را با شلیک گلوله زخمی و دستگیر و برای اعدام به یک زندان منتقل کردند. اما وی به شیوۀ فیلم رستگاری شاوشنک از طریق لولۀ فاضلاب این زندان گریخت. دو هفته بعد او در جنگل محاصره شد، ولی در حالی که باران گلوله از هر سو بر سر وی می‌بارید، از یک صخره خود را به داخل رودخانه انداخت و به کمک یک کندۀ درخت شناور، از مهلکه گریخت.
اندکی بعد ارتش در یک کمین، وی را غافلگیر کرد که در جریان آن، ”هرمن“ با سه گلوله زخمی شد؛ اما باز هم موفق به فرار شد. سرانجام چند روز بعد، او که خود را در نقش یک بومی جا زده بود، دستگیر و بلافاصله به چوبۀ دار سپرده شد: در حالیکه 17 سرباز مسلح وی را محاصره کرده و دستور داشتند بدون تعلل به وی شلیک کنند، حتی به بهای از دست دادن جان خود!
01 ادامهٔ این نوشته را بخوانید

Advertisements

و اسکار تعلق نمی‌گیرد به…

توهم بزرگ (1937) – ژان رنوار
1b
این شاه‌کار سینمای فرانسه که داستان فرار گروهی افسر فرانسوی در جنگ جهانی اول از اردوگاه را نقل می‌کند، همواره در میان منتقدان و سینما‌گران، یکی از بهترین فیلم‌های ساخته شده‌ی تاریخ سینما قلمداد می‌شود. ”اورسن ولز“، فیلم‌ساز نامی، گفته است این یکی از فیلم‌هایی است که وی با خود به ”کشتی نوح“ احتمالی خواهد برد. با این همه، این فیلم تنها نامزد دریافت اسکار خارجی شد و آکادمی اسکار آن را قابل تقدیر ندانست!

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

گم‌شده در غبار تاریخ…

وینچا
یکی از بزرگ‌ترین تمدن‌های ماقبل تاریخ اروپا، که 5500 سال پیش از میلاد در مناطق وسیعی از اروپا (در صربستان و رومانی امروزی) می‌زیستند، وینچا‌ها (تورداس) بودند. این مردمان عصر نوسنگی که دوران اوج ایشان 1500 سال به درازا کشید، نام کنونی خویش را از دهکده‌ای در ساحل رود دانوب گرفته‌اند. ایشان شاید نخستین تمدن اروپایی بودند که به ساخت ابزار فلزی پرداختند و شاید نخستین کسانی که از مس استفاده کردند. آن‌ها همچنین نخستین قومی بودند که دست به استخراج روش‌مندِ معادن زدند.
Vink (1)

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

حماقت‌های بشری

در ماه مارس 1826 میلادی، جوزف اسمیث، جوان 21 ساله، متهم به کلاه‌برداری و بر هم زدن نظم عمومی شد. وی در دادگاهی که در ”بینبریج“ برگزار شد، اعتراف کرد که سر مردم کلاه می‌گذاشته و به ایشان وعده داده است که با کمک یک سنگ جادویی، می‌تواند اشیاء گمشده‌ی آن‌ها را پیدا کند.
18 ماه بعد، همین آقای جوزف اسمیث، ادعا کرد دو فرشته بر وی ظاهر شده و جایگاه لوحه‌های طلایی را به وی نشان داده‌اند که بر آن‌ها کلماتی غریب نقش بسته… و این الواح را که خودش آن‌ها را پیدا کرده بود، تنها می‌شد به کمک یک سنگ جادویی و توسط خود وی، خواند! جوزف اسمیث به این ترتیب پایه‌گذار مکتب مذهبی ”مورمون“ شد… مکتبی که بر این باور است که تعالیم، آداب و رسوم از طریق ”وحی الهی“ به جوزف اسمیث منتقل می‌شود.
hst (0) ادامهٔ این نوشته را بخوانید

والت دیزنی: رویاهایی از جنس وحشت و خون


پینوکیو


1_resize
در اولین نگارش داستان، عروسکِ چوبی بواسطه‌ی اعمال بدش، از سوی پدر ژپتو محکوم به نابودی می‌شود، اما پینوکیو از خشونت پدر ژپتو می‌گریزد. هنگامی که ژپتو به تعقیب پینوکیو بر می‌آید، توسط پلیسی که گمان می‌برد پیرمرد قصد آزار پینوکیو را دارد، دستگیر و به زندان افکنده می‌شود. در همین حال پینوکیو به منزل ژپتو باز می‌گردد و در آنجا یا جیرجیرک صد ساله‌ی پیری روبرو می‌شود که به پینوکیو اخطار می‌کند پسرهای بد، به الاغ تبدیل خواهند شد. اما پینوکیو با چکشی، جیرجیرک معروف والت دیزنی را ”له“ می‌کند!
در داستان اولیه، پینوکیو به زحمت از سوختن بعنوان هیزم آتش نجات می‌یابد، پنجه‌ی گربه‌ی شروری را با دندان می‌کند و با پری مو آبیِ زیبایی ملاقات می‌کند. پری به پینوکیو اعتراف می‌کند که در حقیقت دختر جوان مرده‌ای است که منتظر است تا مردم برای دفن جسد وی بیایند. سرانجام پینوکیو توسط گربه‌ی شرور (گربه نره) و همکارش روباه، از درختی آویخته می‌شود تا به آرامی به مرگی رقت‌بار، در می‌گذرد…
اما این پایان، چندان به مذاق ناشران و ویراستاران آن زمان خوش نیامد. پس تغییراتی لازم بود. قسمت دومی به داستان افزوده شد که در آن، پری زیبا، پینوکیو را نجات داده و نزد خود می‌آورد. اما پینوکیو به کارهای بد خود ادامه داده و تبدیل به الاغ می‌شود. سپس یک موسیقیدان او را می‌خرد تا اورا بکشد، پوستش را بکند و از آن طبل درست کند! سرانجام موسیقیدان پینوکیو را در دریا غرق می‌کند، ماهی ها شروع به خوردن گوشت و استخوان او می‌کنند تا تنها بدن چوبی عروسک باقی می‌ماند. اینجاست که پینوکیو توسط کوسه‌ای بلعیده می‌شود و در شکم آن، پدر ژپتو را می‌یابد که سعی در خوردن ماهی زنده‌ای را دارد که دائم از دستش لیز می‌خورد. پایان داستان را همه میدانیم. پینوکیو از پدر خود پرستاری می‌کند و به پاس پسر خوبی بودن، تبدیل به کودکی واقعی می‌شود.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

زمینِ پاک: نغمه‌هایی از سرخ‌پوستان آمریکا

زمین پاک: نغمه‌هایی از سرخ‌پوستان آمریکا برای مادرمان زمین، برگزیده‌ای از ده ترانه اثر هنرمندان سرخ‌پوست است در نکو‌داشت روز زمین… با ترانه‌هایی از هنرمندان بومی آمریکا چون بیل میلر، رابرت میرابال و جوُان شِناندوا. این اثر زیبا را از پیوندهای زیر دریافت کنید.
sacred_resize


دریافت بخش نخست (25 مگابایت) – پیوند کمکی (مدیافایر) پیوند کمکی (ترین بیت)
دریافت  بخش  دوم (23 مگابایت)  – پیوند کمکی (مدیافایر) پیوند کمکی (ترین بیت)


ژانر: موسیقی بومی – موسیقی جهان

برگزیده آثار ”Dead Can Dance“

گروه موسیقی ”مرده نیز می‌رقصد“ یا Dead Can Dance، به سال 1981 در ملبورنِ استرالیا، به دست ”لیزا جِرارد“ و ”بِرِندان پِری“ بنیان نهاده شد. گروه سپس به لندن نقل مکان کرد و پس از دوره ی کوتاهی جدایی از سال 1998 تا 2005، دوباره تشکیل شد و به خلق و انتشار آثاری گران‌بها پرداخت. موسیقی ایشان، ”خلق آوا‌هایی مسحور‌کننده و موقر از زیبایی“ تعریف شده است. موسیقی Dead Can Dance، ترکیبی از سبک‌های مختلف موسیقی محلی جهان، از نواهای گائِلیک تا آواز‌های گریگوریان، از نغمه‌های آفریقایی تا سرودهای خاورمیانه را در بر می‌گیرد. این گروه، از سال 1984 تا کنون، 8 آلبوم موسیقی منتشر کرده که تاثیری عمیق بر سبک موسیقی جهانی داشته‌اند. گزیده‌ای از بهترین آثار این گروه تا به امروز را، از پیوندهای زیر دریافت کنید.
dcd2_resize


دریافت بخش نخست (25 مگابایت) — پیوند کمکی (Dropbox)
دریافت بخش دوم (25 مگابایت) — پیوند کمکی (Dropbox)
دریافت بخش سوم (25 مگابایت) — پیوند کمکی (Dropbox)
دریافت بخش چهارم (21 مگابایت) — پیوند کمکی (Dropbox)


از همین دست بخوانید:
برگزیده آثار لورینا مک کِنِت
برگزیده آثار بودا بار
برگزیده آثار سینا وُدجانی

چشم در چشم غریبه‌ها

2512بروس گیلِدن (Bruce Gilden)، عکاس و هنرمند آمریکایی (متولد 1946) است که پرتره‌های وی از مردمان در خیابان‌های نیویورک، شهرت دارند. او که ”جایزه‌ی عکاسی ناشران اروپایی“ را دریافت کرده است، هنگام تحصیل در رشته‌ی جامعه‌شناسی، با دیدن فیلم آگراندیسمان، اثر سینماگر ایتالیایی آنتونیونی، به عکاسی علاقمند شد و از آن پس در قالب پروژه‌هایی، به عکاسی از مردم روی آورد. همراه تصاویر گویا و جذاب وی، با غریبه‌هایی که هر روز در خیابان از کنار ما می‌گذرند، چشم در چشم شوید.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

از دهه‌ی هشتاد: آثار ماندگار هارد راک

موسیقی هارد راک (راکِ پر صلابت)، زیرگونه‌ای از موسیقی راک است که در اواسط دهه‌ی شصت میلادی، همراه سبک هایی چون ”گاراژ راک“، ”راک روان‌گردان“ و ”بلوز‌-‌راک“ پای گرفت. شاخصه‌های این سبک موسیقی، که خود تحت تاثیر موسیقی بلوز قرار داشته است، آوای زمخت و پر انرژی خوانندگانش، نغمه‌ی پر اعوجاج و پرشورِ گیتارهایش، حضور موثر گیتار باس و درام (سازهای کوبه‌ای)، با همراهی سازهای الکترونیک و پیانو است. موسیقی هارد راک، در دهه‌های هفتاد و هشتاد میلادی به سبکی مردم‌پسند و پر جاذبه تبدیل شد و هنرمندان مطرح و با استعدادی در قالب گروه‌هایی چون ”لِد زِپلین“، ”اِی‌سی دی‌سی“، ”ون هیلن“، ”ارو‌سمیث“، ”دیپ پِرپِل“ و… به جهان معرفی کرد. نوازندگانی چون ”جیمی پیج“، ”ریچی بلک مور“، ”اریک کلپتن“، ”جِف بِک“ و ”جیمی هندریکس“ در گسترش و تکامل این سبک نقش مهمی ایفا کرده‌اند. هم‌چنین در دهه‌ی هشتاد میلادی، برخی گروه‌های ”هِوی متال“ نیز در آثار خود به اجرای ترانه‌هایی در سبک هارد راک پرداختند و آثار ماندگاری از خود به جای گذاشتند. گزیده‌ای از 15 ترانه‌ی مشهور هارد راک دهه‌ی هشتاد از چنین گروه‌های موسیقی را، از پیوندهای زیر دریافت کنید.

hrock1_resize


دریافت بخش نخست (30 مگابایت) — پیوند کمکی (DropBox)  — پیوند کمکی (Multishare)
دریافت بخش دوم (30 مگابایت) — پیوند کمکی (DropBox)  — پیوند کمکی (Multishare)
دریافت بخش سوم (21 مگابایت) — پیوند کمکی (DropBox)  — پیوند کمکی (Multishare)


از همین دست بخوانید:
تصنیف‌های عاشقانۀ راک
برگزیده آثار جِنِسیس
برگزیده آثار ارکستر چراغ برق

صنعت شهوت

صنعت شهوت‌، یکی از بزرگ‌ترین و سود‌آورترین صنایع جهان است. این صنعت شامل خود‌فروشی، پاتوق های برهنگی، روابط تلفنی و پورنو‌گرافی می‌شود. سالانه بیش از سیزده هزار اثر پورنو‌گرافی تولید می‌شود که بیش از 13 میلیارد دلار سود برای دست اندر‌کارانش در بر دارد؛ در حالی که ”هالیوود“ سالانه نزدیک به 500 فیلم تولید کرده و تنها 8.8 میلیارد دلار سود کسب می‌کند.

poinc (3)
ادامهٔ این نوشته را بخوانید

برگزیده آثار ”کریس بُتی“

کریستوفر بُتی (Chris Botti)، آهنگ‌ساز و ترومپت‌نواز آمریکایی است که به سال 1962 در پورتلند چشم به جهان گشود. او که بخشی از دوران کودکی خویش را در ایتالیا به سر برد، تحت تاثیر مادر خود، که نوازنده و آموزگار پیانو بود، خیلی زود به موسیقی علاقمند شد. نه ساله بود که آموختن ترومپت را آغاز و به سال 1995، نخستین آلبوم خویش، ”نخستین آرزو“ را منتشر کرد. سبک نوازندگی بُتی، ترکیبی از موسیقی جَز و پاپ است که به سال 2013 برای وی جایزه‌ی ”گِرَمی“ بهترین آلبوم موسیقی جز را به همراه آورد. تا کنون چهار آلبوم کریس بُتی نیز در صدر جدول آلبوم‌های جَز بیلبورد آمریکا قرار داشته اند. بُتی با آهنگ‌سازان و نوازندگان به نام و برجسته‌ی متعددی نیز همکاری داشته است. گزیده‌ای از بهترین آثار وی تا به امروز را، از پیوندهای زیر دریافت کنید.Botti (1)b_resize


دریافت بخش نخست (30 مگابایت) — پیوند کمکی (dropbox)
دریافت بخش دوم (29 مگابایت) — پیوند کمکی (dropbox)


√ از همین دست بخوانید:
برگزیده آثار ایروما
برگزیده آثار پینک مارتینی
برگزیده آثار جو هیسائیشی

زنانی که فراموش شدند

لیزه مایتنر
Lise Meitner_resize
گرچه شکافت هسته‌ای در جهان دانش غوغایی به پا کرد، ولی کمتر کسی امروزه به یاد می‌آورد که یکی از نخستین کسانی که در کشف آن موثر بود، فیزیکدان اتریشی لیزه مایتنر بود. وی که با همکاری اوتو هان، در مقاله‌ای به توصیف و توضیح مفهوم شکافت هسته‌ای پرداخته بود اما، برای به رسمیت شناخته شدن راه دشواری در پیش داشت. گرچه اوتو هان برای این کار به دریافت جایزه نوبل شیمی مفتخر شد اما نامی از لیزه مایتنر به میان نیامد و حتی هان، اشاره‌ای به همکاری و زحمات وی نکرد. این رفتار سبب شد لیزه دیگر به همکاری با اوتو هان نپردازد.
مایتنر کسی بود که اشاره کرد هنگام بمباران اورانیوم با نوترون‌ها، ذرات باریوم به وجود می‌آیند. این نظر که از سوی وی به همکارانش اعلام شد، انقلابی در دنیای شیمی بر انگیخت. وی همچنین به این نتیجه رسید عناصر سنگین‌تر از اورانیوم به صورت طبیعی وجود ندارند و شکافت هسته‌ای می‌تواند مقادیر زیادی انرژی آزاد کند.
کمیته نوبل عدم اهدای جایزه‌ی نوبل شیمی به وی را «اشتباه» خوانده است. لیزه مایتنر پس از جنگ جهانی دوم لقب ”مادر بمب اتمی“ را دریافت کرد. اکنون عنصر 109 جدول تناوبی، به افتخار این زن، مایتنریوم نامیده می‌شود.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

افسانه‌هایی از آمریکای لاتین

اِل ایمبونچه
این موجود افسانه‌ای، هنوز کودکی بیش نیست که از سوی والدینش به جادوگران غار‌نشین فروخته می‌شود. جادوگر این کودک را مسخ کرده، یک پای وی را به گونه‌ای می‌شکند که به پشت گردنش می‌چسبد. در سه ماهگی، زبان این کودک شکافته و فاق‌دار می‌شود. در همان زمان، جادوگر از روغنی بر پشت او می‌مالد که بر بدن وی مو‌هایی می‌رویاند. خوراک این نوزاد، شیرِ گربه‌ی سیاه و گوشتِ بز است، تا زمانی که بزرگ شود و جادوگر وی را با گوشت مردگان قبرستان تغذیه کند. ایمبونچه، نگاهبان ورودی غار جادوگران است.
AMLegend (1)اِل ایمبونچه (اینوونچه) گاه در مقام مشاور جادوگر ظاهر می‌شود. او غار را ترک نمی‌گوید مگر آن که مردمان غار را بیابند یا غار فرو بریزد. گاه که جادوگر مجبور به ترک غار خویش می‌شود، باید اینوونچه را در حالی که می‌گرید و دست و پا می‌زند و زمین و زمان را نفرین می‌کند، بر دوش خود بگیرد. اینوونچه از خوراکی که جادوگر در اختیار او می‌گذارد تغذیه می‌کند، مگر آن که در غار غذایی نمانده باشد… آن‌گاه است که او به جستجوی خوراک خویش خواهد پرداخت.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

برگزیده آثار ” بُن جووی“

بُن جووی (Bon Jovi)، گروه موسیقی راکِ آمریکایی است که به سال 1983، به دست جان بُن جووی (خواننده و آهنگ‌ساز)، دیوید برایان (پیانیست) و تیکو تورس (درامر) پایه‌گذاری شد. آن‌ها با سومین و چهارمین آلبوم‌ خود به سال‌های 1986 و 1988، به موفقیت و شهرت دست یافتند. این گروه، با فروش بیش از صد میلیون نسخه از آثار خود و اجرای هزاران کنسرت در بیش از 50 کشور جهان، یکی از محبوب‌ترین و پر آوازه‌ترین گروه‌های موسیقی راک در جهان است. بُن جووی، به سال 2004 جایزه‌ی انجمن موسیقی آمریکا را بدست آورد، در سال 2006 عضو ”تالار مشاهیر راک بریتانیا“ شد و به سال 2009، جان بُن جووی و ریچی سَمبورا (دیگر آهنگ‌ساز گروه) به عضویت ”تالار مشاهیر آهنگ‌سازان آمریکا“ در آمدند. گرچه سبک موسیقی گروه بُن جووی، معمولا به عنوان هارد راک و پاپ‌-‌راک شناخته می‌شود، اما ایشان در برخی از آثار خویش، به سبک‌هایی چون متال و کانتری نیز روی آورده‌اند. برگزیده‌ای شامل 16 قطعه از ترانه‌های محبوب این گروه در سی سال گذشته را، از پیوندهای زیر دریافت کنید.
bj1_resize

دریافت بخش نخست (30 مگابایت)پیوند کمکی (mediafire)پیوند کمکی (trainbit)
دریافت بخش دوم (30 مگابایت)پیوند کمکی (mediafire)پیوند کمکی (trainbit)
دریافت بخش سوم (15 مگابایت)پیوند کمکی (mediafire)پیوند کمکی (trainbit)


موسیقی هارد راک، زیر‌گونه‌ای از سبک موسیقی راک است که ریشه در موسیقی راک و بلوز میانه‌ی دهه‌ی شصت میلادی دارد. آواز‌خوانی در این سبک، با صدایی بلند و پر انرژی صورت می‌گیرد و اساس آن بر ملودی‌های سنگین گیتار الگترونیک و همراهی گیتارِ بیس و کیبورد است. این گونه‌ی موسیقی از سبک راکِ معمولی، سنگین‌تر و خشن‌تر است.

از همین دست بخوانید:
تصنیف‌های عاشقانۀ راک
برگزیده آثار جو ساتریانی
برگزیده آثار اِروس راماتزوتی

برگزیده آثار ”کنی راجرز“

کنی راجرز (Kenny Rogers) خواننده، ترانه‌سرا، هنرمند و نویسنده‌ی آمریکایی، متولد سال 1938 میلادی در تگزاس است. مادر وی یک پرستار و پدرش یک درود‌گر بود. راجرز فعالیت در عرصه‌ی موسیقی را از دهه‌ی پنجاه در گروه راک محلی کوچکی آغاز کرد. وی که در سبک‌های متنوع موسیقی از جمله کانتری، پاپ، راک و جَز آثاری دارد، از هنرمندان به نامِ موسیقی آمریکا و  عضو ”تالار مشاهیر موسیقی کانتری“ است. ترانه‌های زیادی از وی در طی سال‌ها، همواره در میان آثار محبوب و پر‌فروش موسیقی بوده‌اند که وی را به یکی از محبوب‌ترین هنرمندان موسیقی آمریکا بدل ساخته است. برخی از آلبوم‌های کنی راجرز را، از جمله تاثیر‌گذار‌ترین آثار موسیقی محلی آمریکا می‌دانند. راجرز تا کنون جوایز زیادی بابت فعالیت‌های موسیقی و کارهای خیریه‌اش دریافت کرده‌ است که از میان آن‌ها می‌توان به چندین جایزه‌ی گِرَمی، جوایز انجمن موسیقی کانتری، جوایز آکادمی موسیقی کانتری، جوایز صنعت موسیقی آمریکا و جایزه‌ی ”دست‌آورد عمر“ به‌خاطر ۶ دهه فعالیت در زمینه‌ی موسیقی اشاره کرد. برگزیده‌ای از ترانه‌های محبوب این هنرمند را از پیوندهای زیر دریافت کنید.

KRG2

دریافت بخش نخست (25 مگابایت) — پیوند کمکی  — پیوند کمکی
دریافت بخش دوم (22 مگابایت) — پیوند کمکی  — پیوند کمکی

از همین دست بخوانید:
برگزیده ترانه های کریس آیزک
برگزیده آثار مایک اولدفیلد
برگزیده آثار فلیت‌وود مک