بایگانی برچسب‌ها: اروپا

می‌خواهم زنده بمانم!

 پادشاهِ جنگل

”هرمن پِری“، در طول جنگ جهانی دوم یکی از اعضای گردانِ کار ارتش امریکا در برمه بود: گردانی که کار ایشان، ساختن جاده در بدترین شرایط ممکن بود. این گردان، که تنها از سیاه‌پوستان تشکیل شده بود، باید با بیماری، باران‌های موسمی، زالو‌ها و حملۀ ببرهای آدم‌خوار دست و پنجه نرم می‌کرد تا جادۀ بیهوده‌ای را درست کند که ارتش امریکا به چین قول آن را داده بود. جاده‌ای که در هر مایل، دو کشته بر جای گذاشت و عملا بدون استفاده ماند.
زمانی که ”هرمن“ از شرایط طاقت‌فرسا جان به لب شد، با یکی از افسران سفیدپوست درگیر شد. او سه ماه تمام در یک محفظۀ فلزی که جعبۀ ”عرق‌ریزان“ نامیده می‌شد، در گرمای آفتاب جهنمی حبس شد. وقتی آزاد شد، یکی از افسران خود را کشت و به جنگل گریخت. وی شرایط سخت جنگل را از سر گذراند و توسط یک قبیله‌ی بومی که شکارچیان انسان نام داشتند، پذیرفته شد و با دختر رئیس قبیله ازدواج کرد. او تبدیل به شکارچی ماهری شد و به کِشتِ خشخاش پرداخت.
افسانۀ ”هرمن پِری“ در میان سربازان آمریکایی دهان به دهان گشت و به وی لقب پادشاه جنگل دادند. به همین دلیل دستور کشتن وی از بالا صادر شد. سربازان با حمله به روستای شکارچیان انسان، وی را با شلیک گلوله زخمی و دستگیر و برای اعدام به یک زندان منتقل کردند. اما وی به شیوۀ فیلم رستگاری شاوشنک از طریق لولۀ فاضلاب این زندان گریخت. دو هفته بعد او در جنگل محاصره شد، ولی در حالی که باران گلوله از هر سو بر سر وی می‌بارید، از یک صخره خود را به داخل رودخانه انداخت و به کمک یک کندۀ درخت شناور، از مهلکه گریخت.
اندکی بعد ارتش در یک کمین، وی را غافلگیر کرد که در جریان آن، ”هرمن“ با سه گلوله زخمی شد؛ اما باز هم موفق به فرار شد. سرانجام چند روز بعد، او که خود را در نقش یک بومی جا زده بود، دستگیر و بلافاصله به چوبۀ دار سپرده شد: در حالیکه 17 سرباز مسلح وی را محاصره کرده و دستور داشتند بدون تعلل به وی شلیک کنند، حتی به بهای از دست دادن جان خود!
01 ادامهٔ این نوشته را بخوانید

و اسکار تعلق نمی‌گیرد به…

توهم بزرگ (1937) – ژان رنوار
1b
این شاه‌کار سینمای فرانسه که داستان فرار گروهی افسر فرانسوی در جنگ جهانی اول از اردوگاه را نقل می‌کند، همواره در میان منتقدان و سینما‌گران، یکی از بهترین فیلم‌های ساخته شده‌ی تاریخ سینما قلمداد می‌شود. ”اورسن ولز“، فیلم‌ساز نامی، گفته است این یکی از فیلم‌هایی است که وی با خود به ”کشتی نوح“ احتمالی خواهد برد. با این همه، این فیلم تنها نامزد دریافت اسکار خارجی شد و آکادمی اسکار آن را قابل تقدیر ندانست!

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

مرتد در آتش

پُمپونیو دی الجِریو
Algerio_resizeدی الجِریو، دانشجوی حقوق دانشگاه پادوآ بود که به خاطر عقایدش به دادگاه تفتیش عقاید فرا خوانده شد. وی که در روز دادگاه با لباس دانشجویی در جایگاه حاضر شد تا نشان دهد در قواره‌ی یک دانشجو، حق تفحص و جستجو در مفاهیم را دارد، معتقد بود که هیچ کس نباید عقاید مذهبی خود را محدود به چارچوب یک کلیسای خاص کند.
زمانی که در زندان به سر می برد، تقاضای عفو و توبه را رد کرد و نوشت که در زندان به آرامش و امید دست یافته است. پس از یک سال، وی برای اجرای حکم مجازاتش به رم تحویل داده شد و همان زمان، وی پیشنهاد راهبی را که می‌خواست از روی ترحم او را خفه کند، رد کرد!
به سال 1556، الجِریو در روغن داغ انداخته شد (برخی منابع از سوزاندن وی خبر داده‌اند). شاهدان گفته‌اند پانزده دقیقه طول کشید تا وی سوخت و جان داد و در تمام این مدت، خاموش بود.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

پیش از آن که محو شوند…

جیمی نلسون (Jimmy Nelson، متولد 1967 میلادی) خبرنگار و عکاس بریتانیایی است که عمده شهرت خویش را به خاطر مجموعه عکس‌های زیبایش از مردمان  بدوی و قبایل بومی کسب کرده است.
JNA (1)پروژه‌ی ”پیش از آن‌ که محو شوند“، حاصل سه سال تصویر‌برداری از بیش از 35 قبیله‌ی بومی در گوشه و کنار جهان است: از اروپا گرفته تا آسیا، آمریکا، آفریقا و جزایر اقیانوس آرام. نلسون برای این کار از یک دوربین قدیمی 50 ساله استفاده کرده و هزینه‌ی سفرهای خویش را، از یک میلیاردر هلندی قرض گرفته است. وی این مجموعه را الهام گرفته از تصاویری که ”ادوارد کورتیس“ از بومیان امریکایی ثبت کرده است، می‌داند.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید