بایگانی برچسب‌ها: دریا

می‌خواهم زنده بمانم!

 پادشاهِ جنگل

”هرمن پِری“، در طول جنگ جهانی دوم یکی از اعضای گردانِ کار ارتش امریکا در برمه بود: گردانی که کار ایشان، ساختن جاده در بدترین شرایط ممکن بود. این گردان، که تنها از سیاه‌پوستان تشکیل شده بود، باید با بیماری، باران‌های موسمی، زالو‌ها و حملۀ ببرهای آدم‌خوار دست و پنجه نرم می‌کرد تا جادۀ بیهوده‌ای را درست کند که ارتش امریکا به چین قول آن را داده بود. جاده‌ای که در هر مایل، دو کشته بر جای گذاشت و عملا بدون استفاده ماند.
زمانی که ”هرمن“ از شرایط طاقت‌فرسا جان به لب شد، با یکی از افسران سفیدپوست درگیر شد. او سه ماه تمام در یک محفظۀ فلزی که جعبۀ ”عرق‌ریزان“ نامیده می‌شد، در گرمای آفتاب جهنمی حبس شد. وقتی آزاد شد، یکی از افسران خود را کشت و به جنگل گریخت. وی شرایط سخت جنگل را از سر گذراند و توسط یک قبیله‌ی بومی که شکارچیان انسان نام داشتند، پذیرفته شد و با دختر رئیس قبیله ازدواج کرد. او تبدیل به شکارچی ماهری شد و به کِشتِ خشخاش پرداخت.
افسانۀ ”هرمن پِری“ در میان سربازان آمریکایی دهان به دهان گشت و به وی لقب پادشاه جنگل دادند. به همین دلیل دستور کشتن وی از بالا صادر شد. سربازان با حمله به روستای شکارچیان انسان، وی را با شلیک گلوله زخمی و دستگیر و برای اعدام به یک زندان منتقل کردند. اما وی به شیوۀ فیلم رستگاری شاوشنک از طریق لولۀ فاضلاب این زندان گریخت. دو هفته بعد او در جنگل محاصره شد، ولی در حالی که باران گلوله از هر سو بر سر وی می‌بارید، از یک صخره خود را به داخل رودخانه انداخت و به کمک یک کندۀ درخت شناور، از مهلکه گریخت.
اندکی بعد ارتش در یک کمین، وی را غافلگیر کرد که در جریان آن، ”هرمن“ با سه گلوله زخمی شد؛ اما باز هم موفق به فرار شد. سرانجام چند روز بعد، او که خود را در نقش یک بومی جا زده بود، دستگیر و بلافاصله به چوبۀ دار سپرده شد: در حالیکه 17 سرباز مسلح وی را محاصره کرده و دستور داشتند بدون تعلل به وی شلیک کنند، حتی به بهای از دست دادن جان خود!
01 ادامهٔ این نوشته را بخوانید

Advertisements

برگزیدگان سال عکاسی چشم‌اندازهای بریتانیا

01-Andy Farrer - Bat's Head_resize

جایزۀ نخست: کلۀ خفاش… اندی فارِر

جوایز عکاسی چشم‌اندازهای بریتانیا به سال 2006 توسط چارلی وایت، یکی از مطرح‌ترین عکاسان چشم‌انداز جهان، بنیان گذاشته شد. برترین تصاویر منتخب این رقابت‌، در نمایشگاهی در لندن به نمایش در آمده و نیز به شکل یک کتاب منتشر می‌شوند. با هم به برگزیدگان و نیز برخی تصاویر برتر امسال عکاسی از چشم‌اندازهای بریتانیا، نگاهی می اندازیم.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

کافه برزیل: آرامش با بوسا نوآ

بوسا نوآ (Bossa nova) سبکی از موسیقی برزیل است که در دهه‌های 50 و 60 میلادی پا گرفت و گسترش یافت. این سبک موسیقی، گونه‌ای تلفیق سبک‌های ”سامبا“ و ”جَز“، به همراه شعر و کلام است و در سال‌های ابتدایی پدیدار شدنش، میان آهنگ‌سازانِ جوان و دانش‌جویان طرفداران بسیار داشت. واژه‌ی بوسا نوآ از زبان پرتغالی و به معنی ”گرایش نو“ است. اشعار موسیقی بوسا نوآ معمولاً حکایت از عشق و طبیعت و دلتنگی می‌کند. مجموعه‌ی حاضر، در بر گیرنده‌ی 14 قطعه موسیقی ملایم در سبک بوسا نوآ است از هنرمندانی چون ”لیزا مارونی“، ”روبرتو کُنرادو“، ”وینچنزو ریکا“ و دیگر آهنگ‌سازانِ برزیلی که برای آرامش بخشیدن به لحظات زندگی شما گرد‌آوری شده است. این آثار زیبا را از پیوندهای زیر دریافت کنید.
brzlounge (1)


دریافت بخش نخست (30 مگابایت) — پیوند کمکی (مدیافایر)
دریافت بخش دوم (26 مگابایت) — پیوند کمکی (مدیافایر)


موسیقی Lounge، نوعی موسیقی ملایم عامه‌پسند است که شروع آن به اوایل دهۀ 50 میلادی باز می‌گردد. این نوع موسیقی، احساس حضور در مکانی آرام و طبیعی و شخصی را در شنونده ایجاد می‌کند. نمونه‌های جدیدتر این نوع موسیقی، از فضاسازی‌های الکترونیک نیز بهره می‌گیرند. گاه از این سبک موسیقی در هتل‌ها، بارها و کازینو‌ها نیز استفاده می‌شود.


از همین دست بخوانید:
کافه پاریس: موسیقی برای هم‌نشینی‌های شبانه
کافه مدیترانه: موسیقی مدرن از سواحل کهن
جَز برای نیمه‌شب

کافه مدیترانه: موسیقی مدرن از سواحل کهن

از کوهستان‌های پیرنه و آلپ تا دیار صرب و مقدونیه، از سواحل لبنان و اردن تا بیابان‌های شبه‌جزیره‌ی سینا و لیبی، از دهکده‌های ساحلی سیسیل تا زیتون‌زارهای خاورمیانه، با باران‌های ملایم زمستانی‌اش تا تابستان‌های گرمش، مدیترانه از دوران کهن مسیری مهم برای بازرگانان و مسافران بود و از همان زمان دادوستد فرهنگی را نیز میان مردمان گوناگون ممکن می‌کرد. این محدوده، میزبان فرهنگ‌های کهنی چون میان‌رودان، هخامنشی، مصری، فنیقی، کارتاژی،  یونانی، رومی، عربی، بربر، یهودی و… بوده است. مجموعه‌ی موسیقی که در اختیار شما قرار دارد، در سبک موسیقی فضاسازی ملایم الکترونیک (Lounge) از هنرمندان مختلف در حوزه‌ی سواحل مدیترانه گردآوری شده است و لحظاتی دلپذیر و خاطره‌انگیز را برای شنوندگانش ایجاد می‌کند. این قطعات زیبا را از پیوندهای زیر دریافت کنید.
cmed1_resizeدریافت بخش نخست (30 مگابایت)پیوند کمکی (mediafire)پیوند کمکی (trainbit)
دریافت بخش دوم (26 مگابایت)پیوند کمکی (mediafire)پیوند کمکی (trainbit)


موسیقی Lounge، نوعی موسیقی ملایم عامه‌پسند است که شروع آن به اوایل دهۀ 50 میلادی باز می‌گردد. این نوع موسیقی، احساس حضور در مکانی آرام و طبیعی و شخصی را در شنونده ایجاد می‌کند. نمونه‌های جدیدتر این نوع موسیقی، از فضاسازی‌های الکترونیک نیز بهره می‌گیرند. گاه از این سبک موسیقی در هتل‌ها، بارها و کازینو‌ها نیز استفاده می‌شود.


افسانه‌هایی از آمریکای لاتین

اِل ایمبونچه
این موجود افسانه‌ای، هنوز کودکی بیش نیست که از سوی والدینش به جادوگران غار‌نشین فروخته می‌شود. جادوگر این کودک را مسخ کرده، یک پای وی را به گونه‌ای می‌شکند که به پشت گردنش می‌چسبد. در سه ماهگی، زبان این کودک شکافته و فاق‌دار می‌شود. در همان زمان، جادوگر از روغنی بر پشت او می‌مالد که بر بدن وی مو‌هایی می‌رویاند. خوراک این نوزاد، شیرِ گربه‌ی سیاه و گوشتِ بز است، تا زمانی که بزرگ شود و جادوگر وی را با گوشت مردگان قبرستان تغذیه کند. ایمبونچه، نگاهبان ورودی غار جادوگران است.
AMLegend (1)اِل ایمبونچه (اینوونچه) گاه در مقام مشاور جادوگر ظاهر می‌شود. او غار را ترک نمی‌گوید مگر آن که مردمان غار را بیابند یا غار فرو بریزد. گاه که جادوگر مجبور به ترک غار خویش می‌شود، باید اینوونچه را در حالی که می‌گرید و دست و پا می‌زند و زمین و زمان را نفرین می‌کند، بر دوش خود بگیرد. اینوونچه از خوراکی که جادوگر در اختیار او می‌گذارد تغذیه می‌کند، مگر آن که در غار غذایی نمانده باشد… آن‌گاه است که او به جستجوی خوراک خویش خواهد پرداخت.

ادامهٔ این نوشته را بخوانید

غارهای زیبای جهان (2)

غار چلچله‌ها، مکزیک
بزرگ‌ترین غار گودال‌وشِ جهان، با دهانه‌ای به ابعاد 49 در 62 متر، و عمق حدود 370 متر، در سَن لوئیس پوتوسیِ مکزیک واقع شده است: دومین غار عمودی عمیقِ مکزیک و یازدهمین غار عمیق جهان.
Swallow (1) ادامهٔ این نوشته را بخوانید

برگزیده ترانه‌های ”اسرائیل کاماکاویوُلِی“ (برادر ایز)

IZ_resizeاسرائیل کاماکاویوُلِی (Israel Kamakawiwoʻole) یا ”برادر ایز“، خواننده و نوازندۀ اهل هاوایی و از محبوب‌ترین هنرمندان ایشان محسوب می‌شود. وی با باز‌خوانی ترانه‌های ”بر فراز رنگین کمان“ و ”چه دنیای قشنگی“، در خارج از هاوایی به شهرت جهانی رسید. او نوازندۀ توانای ساز یوکُلِلی و نیز فعال حقوق بشر و از حامیان استقلال هاوایی بود. وی که از بیماری چاقی مفرط رنج می‌برد، به  سال 1997 در سن 38 سالگی درگذشت. برای او، مراسم تدفین با‌شکوهی برگزار شد و تابوت وی در هو‌نو‌لو‌لو پایتخت هاوایی، در معرض دید علاقمندان گذاشته شد، افتخاری که در تاریخ هاوایی تنها نصیب سه نفر و تنها یک هنرمند شده است. برگزیده‌ای از ترانه‌های دلنشین ”برادر ایز“ را از پیوندهای زیر دریافت کنید.




دریافت بخش نخست (30 مگابایت) — پیوند کمکی
دریافت بخش دوم (24 مگابایت) — پیوند کمکی
ژانر: Hawaii, folk, world, reggae

از همین دست بخوانید:
برگزیده آثار ویکتور خارا
زمینِ پاک: نغمه‌هایی از سرخ‌پوستان آمریکا
برگزیده آثار دمیس روسِس
برگزیده آثار برادرانِ اِوِرلی

شب‌های مونته‌کارلو… موسیقی و آرامش

مونته‌کارلو، ثروتمندترین منطقه از کشور خود‌مختار موناکو در غرب اروپا است.  شهرت مونته‌کارلو به کازینوها و قمار‌خانه‌های آن باز‌می‌گردد. زبان رسمی این شهر، تا پیش از سال ۱۸۶۱ که موناکو خود‌مختار شد، ایتالیایی بود؛ اما بعد زبان رسمی آن به فرانسوی تغییر داده شد.
Monte-Nightsاین مجموعه‌ی موسیقی، در برگیرندۀ نغمه‌هایی ملایم در سبک جَز است با حال و هوای شب‌های بی‌دغدغۀ این شهر و سواحل زیبای آن، که به آرامش ذهنی و روانی شنونده، کمک می‌کند. این مجموعه‌ی دل‌نشین را از پیوندهای زیر دریافت کرده و از آن لذت ببرید.

دریافت بخش نخست (30 مگابایت) — پیوند کمکی
دریافت بخش دوم (25 مگابایت) — پیوند کمکی
ژانر: موسیقی ملایم، Lounge، جز ملایم

از همین دست بخوانید:
برگزیده آثار بودا بار
برگزیده آثار شیلر
جَز برای ولنتاین
آرامش با موزیک کلاسیک

کشتی سوراخِ نوح – به مناسبت روز جهانی محیط زیست

دو مورد از داغ‌ترین سال‌های کرۀ زمین، در ده سال گذشته ثبت شده است
1در دهۀ گذشته، رکورد گرم‌ترین سال‌های کرۀ زمین دو بار شکسته شده است: یک بار به سال 1998 و یک بار به سال 2005.
ادامهٔ این نوشته را بخوانید

آنها که زنده ماندند…

01_resize







هیرو اُنودا
، پس از پایان جنگ جهانی دوم، به مدت سی سال در جنگل‌های فیلیپین، تک و تنها به سر برد و پست نظامی خویش را ترک نکرد زیرا دستوری در این مورد به وی داده نشده بود. هنگامی که سر‌انجام او را یافتند، لباس‌ها بر تنش فرسوده شده و از لیفه‌های نارگیل، برای خود پوششی درست کرده بود.
line1Big02

پون لیم
، 133 روز را در اقیانوس اطلس به سر برد… تنها، روی کلکی سرگردان بر پهنۀ دریا. کشتی تجاری انگلیسی که لیم در آن کار می‌کرد، در سال 1942 توسط نیروهای آلمانی هدف قرار گرفت و غرق شد. لیم موفق شد بعد از دو ساعت شنا در دریا، خود را به یک قایق نجات برساند. او روزها با غذا و آب ناچیزی روی قایق سر کرد، سعی کرد آب باران جمع کند، و توانست یک قلاب ماهیگیری درست کند. زمانی که توفان بر قایق او تاخت، او منابع غذایی خود را از دست داد اما با شکار یک پرنده و نوشیدن خون آن، خود را زنده نگه‌داشت. لیم نمی‌توانست بخوبی شنا کند، پس خود را با ریسمانی به قایق بسته بود. او سعی کرد با باقیماندۀ پرنده‌ای که شکار کرده بود، کوسه‌های کوچک اطراف خود را صید کند و موفق هم شد. او با خوردن خون و گوشت کوسۀ کوچکی که در یک نبرد تن به تن شکار کرد، خود را زنده نگه‌داشت. بارها کشتی‌هایی از کنار قایق گذشتند بدون آن که متوجه او شوند. سرانجام پس از 133 روز جدال با مرگ، لیم سرانجام توسط ماهیگیران در سواحل برزیل، نجات داده شد.
line1Big

ادامهٔ این نوشته را بخوانید